Δευτέρα, 26 Σεπτεμβρίου, 2022

Latest Posts

Ένας από τους καλύτερους κατασκευαστές ποδηλάτων στον κόσμο άνοιξε εργαστήριο στην Κυψέλη

O Ιρλανδός Tom Donhou κατασκευάζει στην Κυψέλη χειροποίητα ποδήλατα, ελπίζοντας ότι βάζει το δικό του λιθαράκι στην προώθηση της ποδηλατικής κουλτούρας.

Ο Τομ είναι Ιρλανδός στην καταγωγή. Ποδηλάτης από τα γεννοφάσκια του, τα έχει κάνει όλα: αγώνες, μεγάλα (πολύ μεγάλα…) ταξίδια, προσωπικούς άθλους (θα έλεγα ότι η διάσχιση της ερήμου Γκόμπι προκρίνεται εύκολα ως τέτοιος), ανεπίσημα ρεκόρ ταχύτητας (με δικής του κατασκευής ποδήλατο).

Επαγγελματίας του industrial design, ξεκίνησε σχεδιάζοντας παιχνίδια και μπουκάλια αρώματος – πράγμα που, προσωπικά, βρήκα πολύ συναρπαστικό. Εκείνος, πάλι, όχι: «Ο οικολογικός δαίμονας μέσα μου μου έλεγε ότι το να σχεδιάζεις οτιδήποτε πρόκειται να καταλήξει στα σκουπίδια δεν είναι κάτι στο οποίο αξίζει να αφιερώσεις τη ζωή σου».

Αφουγκραζόμενος την αναγέννηση του custom-built (κατά παραγγελία) ποδηλάτου πριν από μία δεκαετία, και με τέτοιο ποδηλατικό παρελθόν, ήταν μάλλον ένστικτο παρά επιλογή αυτό που θα έκανε στη συνέχεια. Και κάπως έτσι γεννήθηκαν τα Donhou Bicycles.

Κατά παραγγελία αλλά όχι σαν κοστούμι

Την πιο σοφή κουβέντα μού την είχε πει ένας κατασκευαστής ποδηλάτων, όταν ακόμα το custom-build ποδήλατο ήταν μια υπόθεση για λίγους: «Οι περισσότεροι παρομοιάζουν το ποδήλατο που φτιάχνεται “πάνω σου” με ένα κοστούμι. Καταλαβαίνω ότι το κάνουν με κολακευτική διάθεση. Αλλά το κοστούμι δεν παύει να είναι ένα αναλώσιμο προϊόν. Θα αντέξει περισσότερο από ένα φθηνό Τ-shirt, αλλά δεν θα κρατήσει για πάντα. Το ποδήλατο που θα σου φτιάξει ένας καλλιτέχνης-τεχνίτης είναι μάλλον σαν ένα κατά παραγγελία πορτρέτο. Είναι εσύ και είσαι αυτό. Και είναι για πάντα. Είναι κάτι που θα κληροδοτήσεις στα παιδιά σου κι εκείνα στα δικά τους».

Ο Τομ έχει πολύ συγκεκριμένες πεποιθήσεις για το τι είναι ένα custom ποδήλατο:

«Δεν είμαι κατά των άλλων υλικών. Προσπαθώ όμως να κάνω τους ανθρώπους να καταλάβουν ότι το ατσάλι όχι μόνο δεν είναι παρωχημένο, αλλά και εξελίσσεται διαρκώς. Όταν έχεις την επιλογή να χρησιμοποιήσεις σωλήνες με πάχος κάτι παραπάνω από το ένα τρίτο του χιλιοστού (!), παραδίδεις στον πελάτη ένα ποδήλατο ελαφρύ, άνετο (το ατσάλι είναι παροιμιώδες για την “ελεγχόμενη ελαστικότητά του”, σε αντίθεση με το αλουμίνιο ή το ανθρακόνημα) και αθάνατο. Αν όχι αθάνατο, σίγουρα επισκευάσιμο. Το θέλεις αυτό σε ένα όχημα που έχεις πληρώσει για να γίνει ακριβώς όπως το χρειάζεσαι».

Το εργαστήρι του βρίσκεται στην Κυψέλη. Τον ρωτάω αν η επιλογή του έχει να κάνει με το ότι η Κυψέλη θεωρείται ξανά hip. Ξεχνάω ότι, πάνω απ’ όλα, ο Τομ είναι ποδηλάτης. «Έψαχνα έναν χώρο αρκετά κοντά στο σπίτι μου, ώστε να πηγαινοέρχομαι με το ποδήλατο. Βέβαια, η επιστροφή είναι μια ατέλειωτη κόντρα (ποδηλατική ανηφόρα για τους αμύητους), αλλά με κρατάει σε φόρμα. Και επίσης, όταν έρχομαι στη δουλειά, έρχομαι πετώντας…»

Αναρωτιέμαι πώς ένας αναγνωρισμένος, πολυβραβευμένος και εμπορικά καθιερωμένος τεχνίτης στο Ηνωμένο Βασίλειο βρίσκεται ξαφνικά –εδώ και λίγους μήνες– στην πιο ποδηλατικά άφιλη χώρα της Ευρώπης (δεν είναι· βρισκόμαστε στην πέμπτη θέση από το τέλος, με άλλους Βαλκάνιους λαούς να μας κλέβουν την πρωτιά, αλλά το παλεύουμε). Η απάντηση είναι μάλλον αυτή που περίμενα. Ο Τομ είναι αυτό που ευθυμολογικά λέμε «ερωτικός μετανάστης»: «Τον έχω ξανακούσει αυτόν τον χαρακτηρισμό. ΟΚ. Μάλλον αυτό είμαι. Ερωτεύτηκα Ελληνίδα, έκανα οικογένεια στην Αθήνα, τώρα κάνω αυτό που ξέρω καλύτερα. Κατασκευάζω ποδήλατα και ελπίζω ότι μαζί προωθώ και την ποδηλατική κουλτούρα σε μια χώρα που την έχει ανάγκη».

Ποιο ποδήλατο;

Η κουβέντα για το ιδανικό ποδήλατο είναι μια υπόθεση για γερά νεύρα. Οι ζηλωτές του κάθε στιλ θα σε σταυρώσουν με ευκολία αν θίξεις το «ιερό τους δισκοπότηρο». Όμως εδώ μιλάμε για αστικές μετακινήσεις. Και λίγο Σαββατοκύριακο στο μείγμα. Που μπορεί να σημαίνει χωματόδρομο. Ή αρκετά ασφάλτινα χιλιόμετρα. Ή μια διανυκτέρευση στο δάσος. Με μπαγκάζια. Ή, ιδανικά, όλα αυτά μαζί. «Από τότε που εμφανίστηκε στο προσκήνιο η κατηγορία των gravel bikes, πιστεύω ότι, από άποψη προσαρμοστικότητας και πληθώρας επιλογών, είναι το ποδήλατο που τα κάνει όλα. Όχι “σχετικά καλά”. Πολύ καλύτερα από τα πραγματικά όρια των περισσότερων αναβατών», λέει, όσο περιεργάζομαι ένα DSS2. «Όμως, αυτό που αφορά ακόμα περισσότερους, γιατί στο μυαλό μου έχω και εκείνους που δεν είναι ποδηλάτες αλλά φλερτάρουν με την ιδέα, είναι ένα πρακτικό ποδήλατο. Όπου πρακτικό σημαίνει ανθεκτικό, με δυνατότητα φόρτωσης, με πολύ άνετη γεωμετρία και εντελώς διαφορετική τιμή από αυτές που έχει συνηθίσει να βλέπει ο πελάτης όταν ψάχνει για χειροποίητο ποδήλατο. Και αυτό είναι το Utility».

Περί ορέξεως

Όντας ένας καταναλωτής που έχει ψωνίσει πολλά οχήματα με γνώμονα τον φαντασιακό εαυτό του (όπως super sport μοτοσικλέτες χωρίς να είμαι ποτέ –ούτε καν ως teenager– ιδιαίτερος λάτρης της ταχύτητας), καταλαβαίνω γιατί ένας τεχνίτης σαν τον Τομ επικεντρώνεται σε ένα ποδήλατο πασπαρτού. Ένα ποδήλατο που μοιάζει με μικρό τεθωρακισμένο (και πιθανότατα είναι το ίδιο άθραυστο), αλλά προβάλλει ταυτόχρονα αυτή την πινελιά του έξυπνου design, που θα κάνει τον μέσο Αθηναίο να μην πει ψέματα στην επόμενη δημοσκόπηση. Και να καταδεχτεί την κάλυψη, τουλάχιστον των σύντομων μετακινήσεών του (στατιστικά, πάνω από το 80% των συνολικών χιλιομέτρων που διανύουμε όλοι εμείς οι κανονικοί άνθρωποι με οποιοδήποτε μέσο), με ένα ποδήλατο που ούτε είναι ούτε δείχνει φθηνό. Και που μπορεί στο άμεσο μέλλον να γίνει ηλεκτρικά υποβοηθούμενο, τώρα που ο Τομ έχει προσωπική αντίληψη του τι σημαίνει να ανεβοκατεβαίνεις καθημερινά τα Τουρκοβούνια (αν και είναι ήδη ολοκληρωμένος ποδηλάτης και δεν έχει ζήσει καν τον αθηναϊκό καύσωνα).

Και κάτι ακόμα…

«Στην αρχή όλα τα ποδήλατα ήταν χειροποίητα. Όλα ήταν custom-built. Οι παππούδες μας πήγαιναν στον τεχνίτη και έφτιαχναν ένα ποδήλατο όπως το ήθελαν. Έπειτα, για ένα μεγάλο, ενδιάμεσο διάστημα, το ποδήλατο έγινε καταναλωτικό προϊόν. Το αγόραζες με την ίδια ευκολία που το παρατούσες σε μια γωνιά της αποθήκης, μέχρι να μαζέψει αρκετή σκουριά ώστε να το πετάξεις στα σκουπίδια. Δεν πειράζει, από την άποψη ότι έφερε αρκετό κόσμο σε επαφή με την ιδέα της ποδηλατικής μετακίνησης· και πολλοί από αυτούς έμειναν πιστοί σ’ αυτή την ιδέα. Σήμερα, οι συνθήκες είναι ιδανικές για μια αναβίωση της ποδηλατικής κουλτούρας, ακόμα και στην Ελλάδα». Αυτό είναι το στοίχημα του Tom Donhou. Δεν είμαι τζογαδόρος. Αλλά θα πόνταρα άνετα πάνω του. Μόνο που εγώ θα πήγαινα για ένα από τα gravel μοντέλα του. Γιατί, είπαμε: Είναι σχεδόν δεύτερη φύση μας να λέμε μικρά ψέματα στις δημοσκοπήσεις.

ΙΝFO → Το εργαστήρι του Tom Donhou βρίσκεται στην Κυψέλη, στην οδό Σύρου 42. Αν τον επισκεφθείτε με την προοπτική να γίνετε πελάτες του, αναπόφευκτα θα γίνετε πολλά περισσότερα.
Πληροφορίες εδώ: donhoubicycles.com

Πηγή:kathimerini.gr

Latest Posts

Διαβάστε ακόμη

STAY IN TOUCH

Για ενημέρωση με όλες τις τελευταίες ειδήσεις και ειδικές ανακοινώσεις.

Συμπληρώστε το email σας.

STAY IN TOUCH